Güneş’in etrafında dönüp duran sekiz gezegen, milyarlarca yıldır kozmik bir dansın ayrılmaz parçaları. Her biri farklı yapıda, farklı hikâyede ama aynı kaynaktan doğdu: Güneş’in ışığı ve çekimi. Yaklaşık 4,6 milyar yıl önce, devasa bir gaz ve toz bulutu çöktü; merkezinde Güneş doğarken, geri kalan madde dönerek bir disk oluşturdu. İşte bu diskteki tozlar, kayalar ve buzlar birleşerek gezegenleri meydana getirdi. Bugün bu ailenin üyelerini, Güneş’ten uzaklık sırasına göre şöyle sıralayabiliriz:

Merkür “Sessiz Gözcü”

Güneş’e en yakın gezegen olup güneş sistemimizde yer alan en küçük gezegendir. kayalık ve aşırı sıcak-soğuk farklarına sahip değişken hava durumları mevcuttur. 1 yıl, 88 gündür. Atmosferi yok denecek kadar ince olduğundan, yüzeyi sürekli Güneş’in yakıcı ışınlarına maruz kalmaktadır.

Venüs “Cehennemden gelen kardeş ”

Büyüklüğüyle Dünya’ya benzerdir ama koşulları tam tersidir. Yüzeyi 460°C’nin altına düşmeyen bir sıcaklığa sahiptir, çünkü yoğun karbondioksit atmosferin sera etkisini inanılmaz düzeyde artırır. Bir zamanlar “Dünya’nın ikizi” olarak anılan Venüs, şimdi “yaşamın imkânsız kardeşi”dir. 1 yıl, 226 gündür.

Dünya – Mavi Mucize

Şu an için içerisinde bulunduğumuz galaksimiz ve evrende yaşam barındıran tek gezegen. Su kaynakları, doğası, oksijeni, manyetik alanı ve mükemmel uzaklığıyla yaşamımız için adeta özel olarak ayarlanmış bir gezegen. 1 yıl, 365 gündür. Gezegenimiz yaşamına güneş sisteminin doğuşuna sebep olan bulut, bulutsusunun merkezinde küçük, katı bir cisim olarak başladı. 3,8 milyar yıl önce bombardıman periyodu ve sık sık gerçekleşen çarpışmalar sonrasında, yer kabuğu soğumaya başladı ve okyanuslar meydana geldi. Oldukça kısa bir süre sonra gezegenimizde ilk yaşam formları belirdi.

Mars – Kızıl Komşumuz

Kızıl tozlarla kaplı bu gezegen, insanlar arasında geleceğin en büyük merak konusu. Bir zamanlar yüzeyinde akarsular ve göller olduğu düşünülüyor. 1 yıl dünyanın iki katı, 686 güne denk geliyor. Bugün atmosferi ince olsa da, kutuplarındaki buz tabakaları ve mineral kalıntıları, “Mars’ta yaşam olabilir mi?” sorusunu hâlâ diri tutuyor.

Jüpiter – Devlerin Efendisi

Güneş Sistemimizde yer alan en büyük gezegen. Çapı Dünyamızın on bir katı kadardır. yani içerisine 1300'den fazla dünya sığabilir. Jüpiter’de 1 yıl, 4.380 gündür. Büyük Kırmızı Leke diye adlandırılan devasa fırtınası yüzlerce yıldır sürmektedir. Onlarca uydusu arasında özellikle Europa, buz altı okyanusuyla bilim insanlarının ilgisini çekmeye devam ediyor.

Satürn – Halkaların Efendisi

Satürn, benzersiz halkalarıyla tanınır. Bu halkalar buz ve taş parçalarından oluşur, devasa bir sanat eserini andırır. atmosferinin üst kısmı farklı süratlerde dönmektedir. Bu da rüzgarların çok daha şiddetli esmesine ve fırtınaların çıkmasına sebep olur. Satürn’ün 62 adet uydusu vardır ve bu uydular arasında en dikkat çekeni Titandır. Satürn’ün uydusu Titan'ın kalın atmosferi, metan ve etan gölleriyle dolu yüzeyi, onu Güneş Sistemi'ndeki en ilgi çekici yerlerden biri yapar. Araştırmacılar, bu ayın karmaşık kimyasal yapısının, Dünya dışı yaşam formlarının var olabileceği ortamlar hakkında ipuçları sunduğunu düşünüyor. Titan'ın yüzeyinde ve atmosferinde gerçekleşen kimyasal tepkimeler, bilim insanlarının dikkatini çekiyor ve bu da gelecekte yapılacak keşif görevleri için heyecan verici bir hedef oluşturuyor. 1 yıl, 10.767 gündür.

Uranüs – Yana Yatık Gezegen

Eksen eğikliği 98° olduğu için neredeyse yan yatmış biçimde döner. Bu da mevsimlerinin aşırı uzun sürmesine neden olur. Mavi-yeşil rengini, atmosferindeki metan gazına borçludur. 1 yıl, 30,660 gündür.

Neptün – Uzakların Fırtınası

Güneş’e en uzak gezegen. Rüzgârları saatte 2000 km’ye ulaşır bu, Güneş Sistemimiz içerisinde yer alan gezegenler arasında en hızlısıdır. Soğuk, karanlık ama büyüleyici bir güzelliğe sahiptir. 1 yıl, Uranüs’ün 2 katıdır.

Plüton - Kalbimizin Gezegeni

Uluslararası Astronomi Birliği 2006 yılında Plüton’u gezegen statüsünden çıkarttı. Ancak gezegen statüsünden çıkartılması herhangi bir şeyi değiştirmedi. Quaoar, Makemake, Eris ve Sedna gibi cüce gezegen sınıfına sokuldu. Böylelikle dış Güneş sistemindeki gezegenleri daha iyi sınıflandırmamıza olanak tanıdı. Plüton’da 1 yıl, 90.520 gündür. 1930 yılında Clyde Tombaugh tarafından keşfedilen plüton, keşfedildiği günden bu güne 1 yılını daha tamamlamamıştır. Güneş Sistemimiz, yalnızca gezegenlerden ibaret değildir elbet. Binlerce asteroit, kuirper kuşağı (Kuiper Belt), cüce gezegenler (Plüton gibi) ve milyarlarca küçük gök cismiyle dolu bir evrendir. Her biri, Güneş’in çekiminde dönerek bu büyük kozmik senfoninin bir notasını oluşturmaktadır.